06-12-2006
Down Under, after all!
We zitten nu dan wel al enkele dagen in we Sydney, maar zijn jullie nog wel een verhaaltje verschuldigd over Thailand.
Na ons uitstapje naar Cambodja hadden we nog een paar dagen in Singapore voor de vlucht naar Sydney. Eerst hadden we het plan om naar Maleisië te gaan, maar toen bedachten we ons dat Louise in Thailand zat, dus hebben we haar maar even opgezocht.
Het vliegtuig had nog maar nauwelijks de grond geraakt, of een taxibedrijf wist ons alweer flink af te zetten: Khao San Road? Duurt ongeveer 1 uur, ja das dan 800 Baht (15 euro!!!). Na net een half uur in de auto gezeten te hebben zette de chauffeur ons netjes af bij het begin van Khao San Road. 1 uur my ass. In ieder geval waren we op de plek van bestemming, nu Louise nog vinden. Na ons door een menigte bezopen toeristen te hebben geworsteld waren we eindelijk aan de andere kant van de straat, waar Louise ons bijzonder snel vond. De rest van de avond hebben we geprobeerd ons te storten in het uitgaansleven van Bangkok, ware het niet dat alles al rond een uur of 1 dichtging… Helaas.
Louise had voor de komende drie dagen een leuke trekking gepland in Chiang Mai, wat wij niet wisten was dat we eerst 12 uur met de bus heeeleeemaal naar het noorden van Thailand moesten: wij zagen de bui alweer hangen. Karaoke bleef ons gelukkig de hele busreis bespaard, dus dat scheelde weer. Toch wel kapot van het twaalf uur lang stilzitten kwamen we om een uur of zes ’s ochtends aan, waar we ongeveer 3 uur de tijd kregen om ons op te frissen en klaar te maken voor de trekking. De trekking begon met een ritje op de olifant, auto’s gebruiken misschien veel benzine, maar deze olifanten stopten om de tien stappen voor een banaan. Vandaar al die tactisch gepositioneerde banaanverkopers in de bomen. Na een lunchbreak begon de wandeling naar onze slaapplek, zijnde een grote hut op palen boven op de berg. De wandeling voer ons langs een waterval waar wij even heerlijk hebben gezwommen in het koude bergwater (voor een indruk: zie foto’s). Na nog een kort klimmetje omhoog waren we bij onze hut en konden we genieten van een heerlijk koud biertje.
Na veel nachtrust werden we uit bed getrommeld voor nog een dag wandelen en zwemmen. De eerste dag waren we met z’n vieren (Sven, Willem, Louise en een vage amerikaan), maar vandaag voegden enkele andere toeristen zich bij ons groepje: twee Spanjaarden en een enorm wazige Nederlander, die zoals hij ons later vertelde, al 20 jaar aan het reizen was door Europa en Azië. Zijn naam is Kees, hij heeft een lange baard die hij zelf gevlochten heeft, kijkt geen tv en rijdt rond in een omgebouwde Fiat Ducato. Deze tweede dag had ongeveer hetzelfde programma als de eerste dag: wandelen, zwemmen, wandelen en eten.
De derde dag hebben we na het gebruikelijke gewandel en gezwem iets supergaafs gedaan: bamboeraften!! Het lijkt een beetje op wildwaterraften, alleen dan zonder extreem wild water en een enorm instabiel vlot van bamboe. Dit was ook het einde van de trekking en voor ons (Louise bleef in Chiang Mai) betekende dat weer een hele lange busreis terug naar Bangkok. Alwaar we om 6 uur ’s ochtends aankwamen en vervolgens nog een dikke tien uur hadden voordat ons vliegtuig vertrok, een ideale combinatie! Omdat we niet de energie hadden om nog de hele dag rond te zwerven in Bangkok, zijn we zo snel mogelijk naar het vliegveld gegaan: met de bus wat 150 Baht per persoon kost, een stukkie goedkoper dan die dure taxi! Op het vliegveld hebben we onze tijd gevuld met internet, eten, kaarten, het nodige leesvoer en de vliegtuigen zien opstijgen, wat eigenlijk niet zo spectaculair was aangezien die dingen na 2 seconden in de smog verdwenen. Na twee uur vliegen een transittijd van 4 uur en nog een vlucht van 7 uur waren we dan eindelijk na meer dan 36 uur reizen in Australië.
Nu zitten we al enkele dagen bij kennissen van Willem, en veel hebben we nog niet gedaan: een beetje de stad bekeken, een beetje op het strand gelegen en Sven is naar de kapper geweest.
We gaan ons maar weer is nuttig maken (het is kwart over elf) en gaan kijken of er ergens werk voor ons is.
De Groeten
PS.
We hebben sinds gister allebei Australische telefoonnummers.
Willem: 0061 435071647
Sven: 0061 434864250
Remco said,
December 11, 2006 at 17:26 · Edit
Ha, alles goed?
Sven eindelijk naar de kapper
Margreet said,
December 20, 2006 at 16:17 · Edit
Tjonge te gek al die verhalen, ik was een beetje achter door de storing, heb net alles doorgelezen en bekeken.
Die spin, deed me denken aan Babet in Suriname, daar had je ook van die grote langpotigen.
Helaas heeft die het niet overleefd bij de dames!! Hij zat namelijk in de badkamer en dan zijn ze toch wel erg groot!
Hebben jullie nog wat meegekregen van die grote storm in Australië?!
Het was zelf op het nederlandse nieuws. moest wel aan jullie denken!
Veel plezier, goede kerstdagen!!!
groeten van ons allemaal!